Aciyi özümsedim
çok az gülümsedim
mutluluk ümidini
inat ettim besledim

Dertleri oyalarim
sevgiyi kovalarim
üzmem kimseyi lakin
yüregimi daglarim

Bugün olmasa bile
bitecek elbet çile
çok ihtiyacim var
sevgiyle uzanan ele

Doga tabiat çiçek
baharlar gene gelecek
asik suratli kader
bir gün banada gülecek

Yar nazarinda sevgim
üçbes kurus anca etti
söyle böyle der iken
bu ömür böyle bitecek.

 

IBRAHIM USLU
26/02/1962 KAYSERI

ibo@iboly.fr

 

 

 
 
 
Akilliligin alâmeti
nefse gâlib ve hâkim olmak ve öldükten sonra lâzim olanlari hazirlamaktir.

Ahmaklik alâmeti
nefse uyup, Allah'tan af, merhâmet beklemektir.

 
 
 
Her nefs, ölümü tadicidir
 
 
 
Nefsini azîz eden dînini yikar.
Nefsini zelîl eden kimse dînini azîz eder.
 
 
 
 
 
 
 
 
Dünyaya geldigin zamani düsün, Sen aglardin, fakat gülerdi âlem,
Öyle bir hayat sür ki, senin gidisin Sana sevinç olsun âleme matem.